Misschien vragen sommige lezers zich af waarom Europees links maandenlang als vermoord zweeg toen het er in Soedan stevig aan toe ging onder de burgerbevolking, en ook toen het Iraanse regime de eigen burgers bij bosjes tegelijk afmaakte, maar afgelopen week toch weer wakker schoot om internationaal onrecht aan te klagen, weliswaar pas na de Amerikaans-Israëlische aanval. Het antwoord is eenvoudig: zij hadden veel grotere zorgen aan hun hoofd.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De groen-linkse beweging werd verleden jaar immers een onmetelijk onrecht en een smadelijke nederlaag aangedaan, toen het Europees Parlement een resolutie aannam die het gebruik van de term ‘veggieburger’ wou verbieden. Het spreekt voor zich dat deze misdaad tegen de menselijkheid omgebogen moest worden, en zie, daar slaagde de groene lobby verleden week ook in, misschien wel een beetje tot haar eigen verbazing.
Conservatieve woordpolitie
Lezers die denken dat we overdrijven, kunnen we gewoon een citaat van Anna Strolenberg voorleggen. Zij is Europees Parlementslid voor het Nederlandse Volt en toonde zich volgens de VRT tevreden dat “de conservatieve woordpolitie er niet in geslaagd is om de ‘veggieburger’ te verbieden”.
“De conservatieve woordpolitie is er niet in geslaagd om de veggieburger te verbieden” – Anna Strolenberg (Volt)
Strolenberg zit, wat had u gedacht, in de groene fractie. We denken dan ook niet dat ze principieel veel problemen heeft met woordpolities, toch niet zo lang die groen of links zijn. Haar fractiegenoten zijn immers altijd de eersten om zelf woorden te verbieden. Dat het ‘n-woord’ een begrip is, en dat u precies weet over welk woord het gaat, hebben we toch in de eerste plaats aan hen te danken.
Zij zijn het ook die aanstoot nemen aan het hoffelijke ‘dames en heren’ bij een aankondiging op de trein of in een publieke ruimte, die met hun inclusieve spelling meerdere Europese talen vervuilen, en als hun woordpolitie u betrapt op misgenderen, riskeert u zelfs een gerechtelijke vervolging. Gevoeligheidslezers (of ‘sensitivity readers’) zijn niets anders dan een geïnstitutionaliseerde woordpolitie bij uitgevers die er zelfs niet voor terugschrikken historische werken te censureren of van ‘trigger alarms’ te voorzien.
Het probleem van Strolenberg is natuurlijk dat de groen-linkse lobby voor één keer een koekje van eigen deeg voorgeschoteld kreeg. Daarbij is er trouwens niets ‘conservatiefs’ aan het verbieden van de term ‘veggieburger’. In haar luchtbel is het waarschijnlijk gewoon het ergste scheldwoord dat ze kon bedenken. De kwalificatie roept trouwens onwillekeurig herinneringen op aan de uitval van de Franse extreemlinkse politica Sandrine Rousseau tegen rood vlees en barbecues, die volgens haar macho waren en een symbool van viriliteit.
Beschermde woorden
Het resultaat van de onderhandelingen is een lijst met een dertigtal beschermde woorden die alleen nog maar gebruikt mogen worden wanneer ze verwijzen naar, jawel, hun feitelijke betekenis. Het woord ‘kip’ mag alleen nog maar gebruikt worden voor echte kip, terwijl ‘veggiekip’ voortaan niet meer toegelaten is. Hetzelfde geldt voor ‘rundvlees’, ‘kalfsvlees’ en ‘varkensvlees’, maar ook voor onderdelen van dieren zoals ‘vleugel’, ‘borst’ en ‘lever’, en specifieke vleestermen zoals ‘steak’, ‘bacon’ en ‘spek’. De logica zelve, zouden we zeggen, maar niet voor Strolenberg, die vindt dat “Europa innovatieve ondernemers zou moeten steunen in plaats van hen nieuwe obstakels in de weg te leggen”.
Het blijft toch merkwaardig dat die innovatieve ondernemers, die naar eigen zeggen zowel het klimaat redden als de gezondheid van de mensen (toch als ze voor alle zekerheid ook voldoende supplementen slikken), hun waren onder een valse vlag willen blijven verkopen. De oplichters, pardon, innovatieve ondernemers, zullen wel nog steeds benamingen zoals ‘worst’, ‘schnitzel’ of ‘burger’ op hun producten mogen plakken, toch als het compromis zowel door de lidstaten als het Europees Parlement goedgekeurd wordt. Blijft u dus toch maar uitkijken voor stiekeme vervalsingen in uw winkelkarretje wanneer u nog eens vlees probeert te kopen.
Meer over de Europese politiek
