In een interview met De Standaard kreeg Kamervoorzitter Peter De Roover de vraag voorgeschoteld wat volgens hem het ideale aantal parlementsleden zou zijn. “Heel brutaal: vijftig”, luidde zijn antwoord. Daarmee zou België een parlement krijgen dat even groot is als dat van Fiji of de Salomonseilanden.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De lezer kent Peter De Roover natuurlijk al van vroeger en weet dus dat hij van zijn eerste overdrijving nog niet gestorven is. Maar anderzijds heeft hij wel degelijk een punt wanneer hij verzucht dat we te veel parlementsleden hebben (en dan heeft hij het alleen nog maar over de Kamer). Overigens wenst hij zich als Kamervoorzitter niet zomaar vijftig parlementsleden, maar wel “vijftig sterke en verantwoordelijke figuren” die zich niet te buiten gaan aan demagogie. Tja, wie niet eigenlijk?
We denken echter dat als De Roover een vijftigtal sterke en verantwoordelijke figuren in zijn Kamer wil zien, er toch al snel pakweg honderd Kamerleden verkozen zullen moeten worden. Zelfs met de beste ondersteuning ter wereld zal niet elke verkozene zijn draai weten te vinden in het parlement, en niet iedereen slaagt erin honderd procent van de tijd honderd procent van zichzelf te geven.
Ideale grootte?
Er bestaat jammer genoeg geen formule die op basis van het bevolkingsaantal van een land de ideale grootte voor het parlement geeft. Op Saint Kitts en Nevis hebben ze een van de kleinste parlementen ter wereld, met amper 13 leden, op een bevolking van ongeveer 50.000 zielen. Het spreekt voor zich dat China, met ongeveer 1,4 miljard inwoners, een wat groter parlement nodig heeft. Als je echter met één getal wil aantonen dat het er in China weinig democratisch aan toe gaat, dan wel hun 2.878 parlementsleden. In India, met net iets meer inwoners, komen ze al toe met 793 parlementsleden verdeeld over twee kamers. Het Britse Lagerhuis telt 650 parlementsleden, de Franse Assemblée 577.
Het getal 150 lijkt bijzonder populair te zijn als grootte voor een parlement. België zit daarmee in dezelfde categorie van landen zoals Oezbekistan, Jordanië, Eritrea en Saoedi-Arabië, maar ook Australië, Slovakije, Georgië en… ons eigenste buurland Nederland. Inderdaad, de Nederlandse Tweede Kamer telt ook 150 leden. In dat licht lijkt het toch wat pretentieus dat België met een kleiner bevolkingsaantal ook 150 Kamerleden nodig zou hebben. En op die manier komen we snel opnieuw bij het getal honderd uit.
Dictatuur van de grote partijen
Het is niet moeilijk om te raden wie er het meest zou profiteren van een kleinere Kamer: de grote partijen, zoals de N-VA van De Roover zelf. Van de zestigtal Vlaamse zetels zouden de N-VA en het Vlaams Belang er ieder vijftien tot twintig behouden. Vooruit en CD&V zouden uitkomen op ongeveer tien zetels, PVDA iets minder, en Groen houdt er ternauwernood nog een paar over. Het probleem Anders zou wel meteen opgelost raken: die partij kan in Oost-Vlaanderen misschien nog een zetel binnenhalen, maar voor de rest is het dan echt wel over en uit met hen.
Zelfs al zouden er hier of daar een paar zetels verschuiven, is het duidelijk dat in zo’n kleinere Kamer een coalitie tussen de N-VA, Vooruit en CD&V aan Vlaamse zijde echt wel gebeiteld zit. Aan Franstalige zijde hoeven daar niet veel zetels aan toegevoegd te worden om een werkbare meerderheid te hebben. Zelfs een voortzetting van de huidige Arizona-regering zou dan mogelijk zijn in 2029, ook als de MR slecht blijft scoren, zoals in de laatste peilingen. Maar met een hogere effectieve kiesdrempel zouden we in de plaats van Georges-Louis Bouchez geen energie meer steken in een ‘MR Vlaanderen’-project.
Wat dan met het Vlaams Parlement, dat vandaag 118 leden telt voor het gewest (zoals Armenië), en 124 voor de gemeenschap (zoals Sierra Leone)? Ook dat zou zuiniger kunnen, bijvoorbeeld met 80 leden, zoals Cyprus, Paraguay of Rwanda. En net zoals in de Kamer zou het de huidige Vlaamse coalitie in een zetel plaatsen met het oog op 2029, maar anderzijds ook de V-meerderheid van de laatste peilingen versterken.
Meer over de federale regering
