Recent was er heel wat commotie rond de commerciële zet van ex-Rode Duivel Eden Hazard. Op sociale media verscheen hij als ‘global ambassador’ van Stake, een in België illegale kansspelwebsite.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Stake is een zogenaamd Cryptocasino (enkel betalen en winnen met cryptocurrency), ze is wereldwijd legaal in +/- 50 landen, waarvan een tiental in Europa. De hetze rond Eden Hazard leidde tot een debat over illegale kansspelsites in ons land. Een debat dat te vaak wordt gevoerd met beperkte kennis van zaken en door een linkse bril die de realiteit geweld aandoet.
Get ready for a new game ⚽️
— Eden Hazard (@hazardeden10) March 11, 2026
Now with @Stake pic.twitter.com/bNgoNJ3J1e
Van verbod via hypocrisie naar vergunningsbeleid
In 1902 werd met de ‘wet op het spel’ elk spel waarbij financieel gewin mogelijk was verboden. Uitzonderingen werden gemaakt voor behendigheidsspelen zoals sjoelen, kegelen en biljarten, later aangevuld met flipperkasten en videospellen. Die strikte regelgeving werd echter al snel uitgehold door een fiscaal gedoogbeleid in 1921.
Het politiek hypocriete devies was: “Zolang er belastingen worden betaald, knijpen we een oogje dicht.” Eerst voor casino’s, vervolgens voor loterijen, pronostieken, sportweddenschappen en tenslotte voor kansspelautomaten in cafés.
Het resultaat was een kluwen van regels waar niemand nog wijs uit raakte, en dat bovendien niet vertrok vanuit spelersbescherming, maar vanuit fiscale optimalisatie. Pas op het einde van de vorige eeuw kwam daar verandering in met de kansspelwet, die een vergunningsbeleid invoerde met coherente regels ter bescherming van de speler. Het zogenaamde ‘kanalisatiebeleid’ moest een evenwicht creëren tussen bescherming en economische activiteit. Vandaag faalt de overheid echter op beide fronten.
Bescherming van de speler
Wie spelers écht wil beschermen, moet ervoor zorgen dat zoveel mogelijk aanbod legaal en gereguleerd is. In 1997 zag de gedoogde kansspelmarkt er nog als volgt uit: de Nationale Loterij (23 procent), sportweddenschappen (9 procent), casino’s (18 procent) en bingo’s in cafés (50 procent). Er was toen nog geen onlineaanbod.
Vandaag is het landschap drastisch veranderd. In 2024 bestond de legale markt uit 57,1 procent online en 42,9 procent offline aanbod. België telt vandaag 83 vergunde websites, tegenover maar liefst 2.214 illegale. (Yield Sec 2023) De kanalisatiegraad — de verhouding tussen vergunde en niet-vergunde operatoren — bedraagt amper 3,74 procent. Met andere woorden: meer dan 94 procent van de online aanbieders opereert illegaal.
Dat betekent echter niet dat zij 94 procent van de omzet genereren. Een onderzoek door de KansSpelAutoriteit (KSA) in Nederland spreekt over 50 procent van de online omzet die naar de illegale markt gaat. Dat betekent concreet dat het overgrote deel van het marktaanbod zich niets aantrekt van leeftijdscontroles, verslavingspreventie of spelersbescherming. Integendeel, deze platforms zijn vaak expliciet ontworpen om spelers zo snel mogelijk verslaafd te maken, via doorgedreven dataprofilering en manipulatieve spelmechanismen.
60 miljard euro
Een studie van Yield Sec (2024) toont daarnaast aan dat 64 procent van de 25 meest bezochte kansspelwebsites in België illegaal is. Op nummer één staat — niet toevallig — Stake, het platform waarvoor Eden Hazard reclame maakt. Wereldwijd zou dit bedrijf naar schatting jaarlijks 60 miljard euro omzet draaien.
Ook financieel vloeit het geld massaal weg uit de legale economie. In West-Europa gaat vandaag naar schatting 72 procent van de bruto spelinkomsten, goed voor 80,6 miljard euro, naar illegale websites.
Het is belangrijk te duiden dat meer dan de helft van de illegale websites operationeel in België legaal en vergund zijn in andere landen. Zo is Stake legaal in Denemarken, Finland, Andorra, IJsland, Ierland, Noorwegen, Slovenië, Albanië, Roemenië en Bulgarije.
We moeten ons ervan bewust zijn dat de legale en de illegale markt geen communicerende vaten zijn die uitsluitend ageren op wetgeving. Ook andere maatschappelijke aspecten en commerciële strategieën spelen daarin een belangrijke rol, zoals terecht wordt aangehaald door professoren Philip Newall en Jakob Jonsson in hun blog met een kritische evaluatie van waarschuwingen rond illegale kansspelen.
Een tandeloze regulator
De Kansspelcommissie (KSC) reageert verontwaardigd op de stijgende illegale markt en dreigt met sancties. Maar die verontwaardiging mist geloofwaardigheid. In de praktijk blijkt de KSC een tandeloze tijger. Het jaarverslag 2024 van de Kansspelcommissie benadrukt de machteloosheid tegen deze illegale websites, want 98 procent van de 9.867.366 euro niet-geïnde boetes van de laatste 7 jaar waren opgelegd aan illegale operatoren. In de eerste drie kwartalen van 2025 rapporteerde de KSC zo’n 7.500 illegale advertenties bij Meta. Die werden verwijderd, om vrijwel onmiddellijk weer te verschijnen. Dweilen met de kraan open.
Ondertussen blijven de gevolgen niet uit. Uit onderzoek van BAGO blijkt dat 47 procent van de spelers die zich via de EPIS-lijst laten uitsluiten, gewoon verder spelen op illegale websites. Daar gelden geen regels: of je nu 12 of 72 bent, zolang je betaalt, ben je welkom.
Regelgeving loopt hopeloos achter
De technologische realiteit loopt bovendien ver voor op de regelgeving. Al jaren spreekt men over het aan banden leggen van de illegale circuits via afspraken met de banken om zo de geldstromen van en naar spelers te blokkeren. Intussen kan men bij 70 procent van de illegale websites al betalen met en winnen in cryptocurrencies zoals Bitcoin, Ethereum, Polkadot en sommige zelfs via Non-Fungible Tokens (NFT). Tegen de tijd dat de Belgische wetgever erin slaagt om met de banken een akkoord te sluiten, is alles in crypto of NFT en doen ze gewoon verder.
Daarbovenop dienen zich nieuwe vormen van kansspelen aan, zoals voorspellingsplatformen (Polymarket, Kalshi, Crypto.com) en metaverse-omgevingen (Decentraland, The Sandbox), waar regulering nog nauwelijks bestaat.
Belgisch beleid faalt
Politieke partijen willen het niet erkennen, maar ze staan machteloos tegen de illegale kansspelmarkt. Vele partijen gaan voor ‘quick wins’ via aanpassingen die de legale markt treffen om zo op emotie spelend electorale winsten te boeken. Ze slagen er echter niet in om de kansspelwet degelijk te laten handhaven door een moedwillige verwaarlozing van de uitbouw van de kansspelcommissie die met amper 32 personeelsleden het vele werk moet zien rond te krijgen.
Het secretariaat zou minstens over 80 personeelsleden moeten beschikken, maar de overheid slaagt er niet om het retributiefonds van 50 miljoen euro te activeren om zo het secretariaat de nodige slagkracht te geven. De Vivaldi-regering voerde de leeftijdsgrens van 21 jaar in, het reclameverbod, het cumulverbod, het bonussenverbod, de verplichting tot EPIS voor krantenwinkels en wedkantoren en een beschrijving van krantenwinkels. De eerste vier werden door het Grondwettelijk Hof als ongrondwettelijk aangemerkt en de laatste werd door de Raad van State vernietigd. Het schaamrood doet de Vivaldisten groen lachen.
Er is veel werk aan de winkel. Te veel om op te sommen. Ik heb het volste vertrouwen in minister Clarinval om het broddelwerk van de vorige regering recht te zetten, de verouderde kansspelwet grondig te vernieuwen, de illegale markt aan te pakken en last but not least de Kansspelcommissie en haar secretariaat grondig te hervormen en uit te breiden.
Meer over dit thema
