Het tot nu toe zo oppermachtige Les Blues (excuseer ik corrigeer mezelf les Bleus, maar de blues hebben ze zeker al) zijn weeral op hun zwart beest gebotst. Het was een wedstrijd die volledig anders is gelopen dan ik in elk geval had verwacht.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
Het leek wel een collectieve offday voor de Fransen. De nationale offday op Quatorze Juillet. Weinig of geen kansen bij elkaar voetballen met al het talent dat er vooraan bij Frankrijk rondloopt. Het werd op het einde iets dwingender, wat ik eerder wanhoop zou noemen, want deze ploeg moest normaal altijd de finale spelen.
Onaangename wedstrijd
Spanje daarentegen speelde een uitgekookte wedstrijd. Ze creëerden zelf ook heel weinig kansen. In een compact en kort blok trachten ze de bal te monopoliseren. Tactisch een interessante wedstrijd, maar voor de neutrale voetbalfan geen aangename wedstrijd om te zien.
Ik hoopte eigenlijk op echt wel meer spektakel en doelpunten van deze twee technisch meer dan bekwame elftallen. Ze hebben mij op mijn honger laten zitten. Ik ben achteraf gezien ook wel blij dat er dan geen verlengingen zijn bijgekomen.
Zelf ben ik niet echt een fan van dit Spaanse elftal dat heel weinig brengt met hun hoog percentage balbezit en toch ook weinig weggeeft met twee backs die heel ver naar binnen komen bij balverlies en twee verdedigende middenvelders die amper over de middenlijn komen.
Nu blijkt Spanje ineens de te kloppen topfavoriet. Daar ben ik toch niet volledig mee akkoord. Ik denk dat voor Engeland of Argentinië vooral de kansen op een wereldtitel groter zijn geworden.
Tegen het bij momenten vechtvoetbal van de Engelsen en de Argentijnen gaan de Spaanse verdedigers volgens mij veel meer in problemen komen. De technisch sterke en vandaag vooral afwezige en weinig druk zettende Franse sterren hebben het zowat weggegeven. Ze noemen zulke spelers op die momenten ‘salonvoetballers’.
Generatie-onwaardig
Ik ben er redelijk hard van overtuigd dat het er in de finale nog iets pittiger aan toe zal gaan. Terwijl ik van de Fransen wel verwacht dat ze in de wedstrijd voor de derde plaats terug de puntjes op de i zullen willen zetten. Twee offdays achter elkaar na een echt wel schitterend toernooi zou enorm spijtig zijn… en deze generatie onwaardig.
Uiteindelijk mag er af en toe zo’n wedstrijd als vandaag zijn, maar moet het voetbal op het einde van de rit winnen. Beter voetbal met andere woorden. Veel mensen kunnen op voorhand een ploeg kiezen voor welke ze meer sympathie hebben. Ik begrijp dat op emotioneel vlak voor iedereen eigen land of de club – waar je mee opgroeide – soms zorgt voor blind fandom. Persoonlijk ben ik liefhebber van grote spelers op grote momenten en ploegen die mooi voetbal brengen.
Mijn keuze hangt dus af van welke spelers en wat ze brengen op technisch vlak. Vooral dan de vista in hun passing of hun manier van lopen in de ruimtes. Zeker op een WK zou het over mooi voetbal moeten gaan. Spektakel, goals, vrije trappen, steekpasses, et cetera. Veel bondscoaches kiezen helaas voor risicoloos en steriel voetbal dat zogezegd resultaatgericht voetbal zou zijn.
Ik hoop dus voor de volgende halve finale op net iets meer. Tuchel en Bellingham hebben mij met hun interviews na de wedstrijd tegen Noorwegen al kunnen bekoren. Ze lijken niet echt op dezelfde golflengte te zitten. Het toont wel lef dat Bellingham zegt wat hij denkt. Hij zette op een wat ingepakte manier Tuchel net niet volledig voor aap. Langs de andere kant denk ik dat Tuchel – zoals zoveel trainers – dat zelf goed genoeg kan zonder hulp.
Parlons foot en pleurant des Bleus: Bellingham zal ook iets meer ruimte krijgen dan de meeste spelers denk ik. In de kleedkamer en voor de camera krijgt hij volgens mij die ruimte ook. En dat maakt het sappiger. The proof of the pudding is in the eating, luidt het Engelse spreekwoord (over pudding kan u elders meer lezen). We zullen moeten afwachten en naar de wedstrijd kijken.
Meer over het WK Voetbal
