Afgelopen week werden alle discussies overschaduwd door een polarisatie die de openbare omroep VRT bewust gezocht had en die om het mild uit te drukken in hun gezicht ontplofte op maandag. De VRT maakte een alles behalve betrouwbare indruk. Een chronologie.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De commotie ontstond na een uitzending van ‘De Afspraak’ op VRT Canvas op 19 mei 2026. Daarin beweerde filosoof Maarten Boudry dat de VRT bepaalde resultaten over personen met buitenlandse herkomst bewust had achtergehouden in de berichtgeving. Hij toonde een interne VRT-mail die volgens hem dit “wegmoffelen” aantoonde. De hel brak los en de VRT had duidelijk gerekend op een maatschappelijke discussie, maar dan niet één met de VRT in het oog van de storm. Het resultaat was ongeziene paniekvoetbal bij de openbare omroep.
De arrogantie van de Vlaamse omroep was één ding dat opviel. De tamme reactie van de politiek was een andere. De meeste politici zijn blijkbaar als de dood voor de VRT. De media-afhankelijkheid is te groot. De politiek benoemde raad van bestuur van de VRT en de mediacommissie in het Vlaamse parlement gaven geen teken van leven. Opmerkelijk.
De belangrijkste punten van kritiek
De belangrijkste kritiek op de “Foto van Vlaanderen”‑studie van de VRT is dat de methode en de interpretatie van de cijfers onzorgvuldig zijn. Bij de vraagstelling, de representativiteit van de groepen en de manier waarop de resultaten worden opgevat en gecommuniceerd stellen velen zich terecht vragen.
- 2.261 Vlamingen vanaf 12 jaar deelgenomen (online bevraging door Profacts)
- 310 deelnemers hebben buitenlandse herkomst (meesten uit Nederland)
- 21 personen met Marokkaanse/Turkse origine in de steekproef — te klein voor statistisch betrouwbare uitspraken
Onderzoekers wezen erop dat de vragen vaak ambigu, suggererend of richtinggevend waren (bijvoorbeeld over “mag een man zijn vrouw soms slaan”). Daardoor blijken de cijfers te grof om harde maatschappelijke conclusies aan te koppelen. Net dat deed de VRT de ganse week zonder ophouden. Zo openden ze de doos van Pandora.
Een tweede pijnpunt was de samenstelling van de steekproef. De groep met buitenlandse herkomst was relatief klein en demografisch niet representatief. Daardoor zijn conclusies over specifieke etnische of religieuze groepen (zoals Marokkaan‑, Turkse‑ of moslimachtergrond) statistisch niet solide.
Er is vooral ook kritiek op de communicatie bij de VRT en bij politici. Journalisten en politici gebruiken de cijfers als harde feitelijke onderbouwing, terwijl de VRT zelf aangeeft dat bepaalde conclusies over bepaalde groepen niet voldoende betrouwbaar zijn. Mainstream-journalisten beschuldigden dan weer de partij Vlaams Belang aan cherry picking te doen met resultaten uit de studie. Gebruiken wat in het kraam past en de rest afkraken.
De conclusie is voorlopig de volgende. De vertraging bij het publiceren van de volledige studie en de beslissing om sommige groepen niet of niet expliciet te benoemen, wordt ervaren als een gebrek aan transparantie en heeft de discussie verder gepolariseerd.
De VRT stelt dat resultaten over personen van buitenlandse herkomst enkel indicatief kunnen worden gebruikt en zorgvuldige interpretatie vereisen. Er is geen officieel ijkpunt om de representativiteit van deze subgroep te toetsen.
De VRT heeft dit geheel aan zichzelf te danken door een broddelstudie over één ding te gebruiken om over iets anders te communiceren: namelijk de mythische manosfeer bij Vlaamse jongeren.
Nog even een chronologie van de VRT:
18 mei: de omroep plugt haar eigen studie in al haar media. Te beginnen met een hallucinant promo-interview in De Ochtend op Radio 1
18 mei: de eerste kritiek op X en sociale media begint
18 mei: in de Afspraak gooit Maarten Boudry een bommetje
18 mei: de hel breekt los op sociale media
19 mei : Vlaams mediaminister Cieltje Van Achter (N-VA) roept op tot volledige publicatie van de studie om “maximale transparantie” te garanderen
20 mei: VRT beweert het volledige onderzoek te publiceren, maar brengt enkel een Powerpointpresentatie die bovendien gemanipuleerd blijkt
20 mei : VRT ontkent hardnekkig dat er sprake was van bewust verzwijgen. De cijfers over herkomst werden niet opgenomen omdat ze statistisch onvoldoende relevant zijn.
20 mei : Vlaams Belang eist duidelijkheid over “mogelijke manipulatie” van het VRT-onderzoek
22 mei: de omroep beweert dat ze de data sets gaan vrijgeven
22 mei: de VRT blijkt slechts 40 personen inzage te geven na een arbitraire screening door de de omroep zelf
22 mei: onderzoekers van universiteiten en hoogescholen plaatsen een open brief in De Standaard
23 mei: de VRT blijkt nog altijd obstructie te plegen en laat de data sets pas zien op 26 mei
