Afgelopen vrijdag kondigde de Deense regering aan dat ze haar beleid tegenover criminele buitenlanders aanzienlijk zal verstrengen. Wie veroordeeld wordt tot minstens één jaar gevangenisstraf voor het plegen van ernstige misdaden, zal het land uitgezet worden, ongeacht de economische, culturele of familiale banden met Denemarken.
Geen advertenties meer?
Ingelogde abonnees steunen niet alleen een van de enige kritische en onafhankelijke media, maar zien ook geen vervelende advertenties. Abonneer je snel en eenvoudig en krijg meteen toegang tot vele duizenden exclusieve artikelen!
Maak hieronder je keuze voor het gewenste abonnement:
Liever ook op papier? Bekijk alle abonnementen!
Het doorlopend abonnement wordt automatisch verlengd voor steeds één maand.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een online abonnement van 3 maanden via een eenmalige betaling.
Liever ook op papier? Bekijk al onze abonnementen!
Steun het vrije woord met een eenmalige betaling en je zit een jaar goed.
Log hieronder in om dit bericht volledig te lezen. Ben je al ingelogd, kijk dan op je account of je nog een actief abonnement hebt.
De Deense regering voert al een tijdje een streng immigratiebeleid dat erg afsteekt tegenover wat we gewoon zijn in de rest van West-Europa. Wat misschien nog het meest verwondering wekt, is dat uitgerekend een socialistische eerste minister, Mette Frederiksen, daarbij het voortouw neemt.
In de herfst van vorig jaar nam Frederiksen nog samen met haar Italiaanse collega Giorgia Meloni het initiatief om een brief te schrijven aan het Europees Hof voor de Rechten van de Mens. In die brief, mede ondertekend door onze eigen eerste minister Bart De Wever, vroegen ze om de conventies aangaande de mensenrechten voortaan soepeler te interpreteren, zodat criminele buitenlanders gemakkelijker uitgewezen kunnen worden.
“Familiale banden zullen van geen tel meer zijn”
“Niets te zoeken in Denemarken”
Op de persconferentie waar de strengere maatregelen aangekondigd werden, deden ministers van de Deense regering uitspraken die niet zouden misstaan hebben op een congres van het Vlaams Belang, en daar ook op breed applaus onthaald zouden worden. “Buitenlanders die ernstige misdaden begaan, hebben in Denemarken niets te zoeken”, zo zei Frederiksen het zelf. Geef haar eens ongelijk, maar we zien het iemand van Vooruit nog niet meteen herhalen, tenzij om die uitspraak te veroordelen als ze door iemand van Vlaams Belang was gedaan.
De nieuwe maatregelen komen niet uit de lucht gevallen. Een maand geleden, in haar nieuwjaarstoespraak, had Frederiksen al laten verstaan dat het Deense beleid tegenover criminele buitenlanders verder de grenzen van de conventies aangaande de mensenrechten zouden opzoeken. Zij lijkt sterk van plan nu ook de daad bij het woord te willen voegen.
Familiale banden
Het meest controversiële punt in het nieuwe beleid is dat ook familiale banden van geen tel meer zullen zijn wanneer buitenlanders ernstige feiten hebben gepleegd. Het is immers vooral het recht op eerbiediging van het privé-, familie- en gezinsleven dat nogal vaak door criminelen ingeroepen wordt, en door Europese rechters bijzonder welwillend toegekend, om een uitwijzingsbevel ongedaan te maken.
Tot nog toe was het maar al te vaak zo dat het voor een criminele buitenlander volstond dat hij in Denemarken een kind had, en zijn broodje was gebakken om niet meer te hoeven vrezen ooit nog uitgewezen te worden. In andere Europese landen is dat nog steeds het geval.
De vraag is nu of het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) een stokje zal willen steken voor dit nieuwe Deense beleid. Rasmus Stoklund, de Deense minister van Integratie en partijgenoot van Frederiksen, gaf toe dat de kans bestaat dat het EHRM Denemarken dat vroeg of laat zal veroordelen. Mocht dat gebeuren, dan zal de Deense regering zo’n veroordeling uiteraard respecteren. In het andere geval is het slechts een kwestie van politieke wil om ook in België eenzelfde beleid in te voeren.
Bevolking en slachtoffers beschermen
Stoklund voegde er in één adem ook aan toe dat de Deense regering voortaan “de bevolking en de slachtoffers wil beschermen, niet de misdadigers”. Hij verwees daarbij naar enkele gevallen van zware criminelen die Denemarken maar niet uitgewezen krijgt.
“Ik denkt niet dat toen de internationale regels neergeschreven werden, men genoeg fantasie had om zich te kunnen voorstellen dat iemand uit het Midden-Oosten zou vluchten en naar het beste land in de wereld zou komen, om dan meisjes en vrouwen te beginnen verkrachten”, merkte Frederiksen op de persconferentie nog op. We voegen eraan toe: we denken ook niet dat men toen genoeg fantasie had om zich voor te stellen dat rechters die internationale regels op alle mogelijke manieren zouden herinterpreteren om zulke criminelen te beschermen tegen een uitwijzing.
Meer over Denemarken
De vraag is nu of het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) een stokje zal willen steken voor dit nieuwe Deense beleid. (Texto)
Islamisten aanvaarden het EHRM niet, waarom zijn hier dan geen uitzonderingen voor deze mensen, of willen wij zelfdestructie ? De Verklaring van Caïro wordt gezien als het islamitische antwoord op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) die in 1948 door de Verenigde Naties zijn aangenomen.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Ca%C3%AFro-verklaring_van_de_mensenrechten_in_de_islam
Islamisten aanvaarden het EHRM niet, waarom zijn hier dan geen uitzonderingen voor deze mensen, of willen wij zelfdestructie ? De Verklaring van Caïro wordt gezien als het islamitische antwoord op de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens (UVRM) die in 1948 door de Verenigde Naties zijn aangenomen.
https://nl.wikipedia.org/wiki/Ca%C3%AFro-verklaring_van_de_mensenrechten_in_de_islam
Het ECLJ (Centre for Law and Justice) vlooide uit dat minstens 22 van de 100 permanente rechters die tussen 2009 en 2019 in het Europees Hof voor de Rechten van de Mens zetelden een professioneel verleden hadden bij zeven verschillende ngo’s. Die op hun beurt stuk voor stuk ook zeer actief lobbyen bij het hof. Volgens het onderzoeksrapport waren de geciteerde ngo’s sinds 2009 betrokken bij minstens 185 rechtszaken voor het EHRM.
Misschien beter beginnen met de UHRM verklaringen toe te passen in de landen van herkomst.
https://www.gatestoneinstitute.org/21236/persecution-of-christians-november